Rond de middellandse zee

N 38° 47' E 15° 14'

Stromboli

September 28, 2011

 

Windstil, drukkende warmte, we varen uit naar Panarea, waar we willen ankeren in de oude caldera van een onderzeese vulkaan waar ook het wrak ligt van een Romeins vrachtschip. Het ruikt daar naar rotte eieren, dus toch nog vulkaan activiteit en de “pilot” waarschuwt voor zuur zeewater, dat alles doet jeuken, vooral waar je het niet wil hebben. Dus rechtsomkeer naar een baai, maar niet uitnodigend om te zwemmen door een school kwallen, dan maar weer weg naar een baai ten oosten van de Punta Milazzese, waar we veilig ankeren in zandbodem. Iedereen zwemmen dan maar, dit maal tussen de vliegende vissen. De wind steekt op en de Salacia kruist op naar de Stromboli, een vulkaan waar iedereen stil van wordt: een dreigende zwarte kegel 925 m hoog boven het zeeoppervlak maar met zijn basis op 2000 m diepte. Toch nog een vrolijke noot: op 5 mijl van de vulkaan kruisen we een eenzame zeeschildpad en een school dolfijnen. De Salacia vaart kloksgewijs rond de Stromboli. Op de Noordwestelijke flank doemt de Sciara del Fuocco op: de sinds de oudheid actieve krater met lavastroom, met een uitbarsting om de 20 minuten met rotsblokken lava en een rookpluim. We leggen aan, aan een boei in het noordoosten van het eiland bij het dorpje San Vincenzo. Er is toch wat deining. Bij opstekende wind raadt de pilot aan onmiddellijk te vertrekken. Het blijft windstil. Na een avondmaal met een toepasselijk Stromboli dessert: vanille ijs met een chocolade lavastroom en in Disaronno gestoofd fruit, besluiten we om toch ’s nachts uit te varen onder motor om naar de nachtelijke uitbarstingen te kijken. We laten het landvast met 2 stootwillen rond de boei achter. Zo kunnen we de boei gemakkelijk terugvinden. We varen ruim rond de noordkant van het eiland. In de nacht zien we de koplampen van talrijke groepen klimmers die naar de top van de Stromboli trekken. De uitbarstingen ’s nachts zijn veel indrukwekkender dan overdag. Gloeiend rode rotsblokken in een intens rode gloed doen de hemel opklaren: een beeld uit de Apocalyps. De nacht is woelig, er wordt weinig geslapen, en af en toe geurt het naar pek en teer. Toch wat anders dan de zwavelgeur rond Vulcano.

 

previous entrynext entry

Comments

Please sign-in to post a comment.

If you are not yet registered please Register Now.